Van een compleet beeld is pas sprake als de uitersten tussen zwart en wit het toelaten om alle kleurschakeringen daartussen bestaansrecht te geven. Een goed beeld benader ik meestal eerst met gevoel. Aangetrokken door de eerste emotie van schoonheid, wil ik het vastleggen. Dan treedt het verstand met de techniek in werking. Welk standpunt, welke belichting of diafragma kan de kern van dit beeld versterken? Hoe kan ik afleidbare elementen minimaliseren? De voorstelling die ik ondertussen van het beeld heb gemaakt, heeft me in zijn greep en ik ben pas tevreden als ik die in mijn zoeker zie.
Om welk onderwerp het ook gaat,
de emotie die een beeld oproept
is de reden geweest om het vast te leggen.
